Brood breek je tot jezelf
Dezelfde dingen worden duidelijk op verschillende golflengtes.
Onverteerbaar als dagelijkse zonde vertaald in dreigende gedachte.
Mijn onafgemaakte bestaan in een incomplete thuishaven.
Transparant bestaansrecht, in de kleur van verzuurde witte wijn
en een maaltijd van gebroken brood met rozemarijn.
Het voelt als een grijze muur, vol schimmels.
Zie je wel, nieuw leven komt tot bloei.