Gun-factor
Als rust en eenzaamheid niet meer kunnen
Wat zal ik dan een ander gunnen

Mag ik even
Hemel en aarde vroegen haar
De stilte geen water te geven
Om de dorst van het praten
Een kans op bloei te ontnemen

Daadkracht
Schrijn jij jezelf weer in onvatbare doelen
Los gekoppeld van alles behalve zingevings loze realiteit
Terwijl een leven je smeekt om genade
Stil willend,
willen gillen, ik ben hier
Ben ik dan zo alleen op deze wereld
Zo dollend in mijn bestaan
Ik wil mij gewoon even gewonnen geven

Zelf Kennis
Zij schaarde zichzelf met waar genoegen
achter het gene wat ze niet begreep
Om te ontdekken dat wat ze nooit zag
Ze ook nooit had kunnen begrijpen

Liefdevolle bestaan
Gemoed willig,
Was ze het even kwijt
Schijnt
Alsof ze ooit controle had.

Kak
Gegeven
Opgegeven
Opgeheven
Verlegen
Om het even

Wezen
Willens weten
Het zekerste
Niet altijd onzeker
Over zaken zonder rente
Was ik maar hier

Otje
Omwille de behoefte
Deed zij alsof haar dromen niet bestaan
Om naar eigen zeggen
De pijn te boven te staan
Zo verwierp zij vele beloftes
Van de liefde en de dood
En sprong op donkere dagen
Haar kat op haar schoot

Drie fases van ontkennen
Zo gezegd zo gedaan
Zo gezegd zo gedaan
Zo gezegd zo gedaan

Liefde
Liefde,
Als wiskunde op een inductie plaat.

Op een stoel met ongelijke poten.